Een frisse duik of een spelletje apporteren in het water is voor veel honden het hoogtepunt van de zomer, maar dat is niet zonder gevaar.
Er schuilt namelijk een gevaar dat weinig baasjes kennen: watervergiftiging, ook wel waterintoxicatie genoemd: wanneer een hond op korte tijd te veel water binnenkrijgt, kan het zoutgehalte in het bloed sterk dalen. Dat kan leiden tot zwelling van de hersenen en is zonder snelle behandeling levensbedreigend.
Hoe ontstaat watervergiftiging?
Watervergiftiging ontstaat meestal niet door het zwemmen zelf, maar doordat een hond voortdurend water inslikt. Dat gebeurt bijvoorbeeld tijdens het apporteren van een bal uit het water en zwemmen met open mond, het happen naar een tuinslang of sproeier of bij langdurig zwemmen zonder voldoende pauzes.
De symptomen herkennen
De eerste klachten kunnen al binnen het uur na het zwemmen optreden.
Let daarom vooral op:
- sloomheid of lusteloosheid;
- wankel op de poten staan;
- overmatig kwijlen;
- misselijkheid en braken;
- een opgezette buik.
In ernstigere gevallen kunnen ook spiertrillingen, verwardheid, verwijde pupillen, ademhalingsproblemen, epileptische aanvallen of zelfs bewusteloosheid optreden.
Wat moet je doen?
Vermoed je dat je hond te veel water heeft binnengekregen? Neem meteen contact op met je dierenarts. Een snelle behandeling vergroot de kans op een volledig herstel aanzienlijk.
Voorkomen is beter dan genezen
Las regelmatig pauzes in tijdens het zwemmen of apporteren, laat je hond niet eindeloos naar een bal, tuinslang of sproeier happen en bied na een inspanning liever meerdere kleine hoeveelheden water aan dan een grote drinkbak ineens.
Twijfel je of vertoont je hond klachten na een zwempartij? Neem dan onmiddellijk contact op met onze praktijk. We kunnen snel inschatten of een behandeling nodig is.